Euprepiusz Egipski był chrześcijańskim mnichem i ascetą żyjącym w IV wieku. Bardzo niewiele wiadomo o jego osobistej historii, lecz pozostaje on uznany za osobę o wielkiej mądrości duchowej. Jego nauki zostały zachowane w Przysłowiach Ojców Pustyni (Sayings of the Desert Fathers) — zbiorze aforyzmów wczesnych postaci monastycznych. Dzięki tym zapisanym słowom jest pamiętany jako ten, który podkreślał znaczenie wiary, pokory oraz odrzucenia przywiązań do dóbr doczesnych w celu osiągnięcia duchowej siły.
Nauki duchowe
Jego spisana mądrość koncentruje się na zachowaniu ufności w Bożą moc, szczególnie w czasach depresji lub osobistych trudności. Uczył, że przyjęcie ubóstwa i pokory pomaga w umieszczeniu bojaźni Bożej w duszy. Co więcej, zachęcał praktykujących do postrzegania utraty dóbr materialnych jako sposobu na uwolnienie się od trosk doczesnych, sugerując, że należy przyjmować takie straty z wdzięcznością.
Kult
Jako święty, Euprepiusz jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i w tradycjach chrześcijaństwa orientalnego. Jego dziedzictwo przetrwało głównie dzięki zasadom ascetycznym, którymi dzielił się ze współbracią mnichami, a które nadal służą jako przewodniki dydaktyczne dla osób prowadzących życie kontemplacyjne lub monastyczne.