Eucherius z Orleanu był VII-wiecznym biskupem, który sprawował pieczę nad siedzibą biskupią w Orleanie, zanim wstąpił do zakonu. Urodzony w Orleanie około 687 roku, początkowo dążył do życia zakonnego w opactwie Jumièges, zainspirowany listami św. Pawła Apostoła. Po śmierci swojego wuja, Suawarika, został poproszony przez delegację, aby w 721 roku zastąpić go w urzędzie biskupa. Jego rządy charakteryzowały się konfliktem z frankijskim władcą Karolem Martellem, co doprowadziło do jego ostatecznego wygnania.
Życie i wygnanie


Po wyborze na biskupa, Eucherius sprzeciwiał się przejmowaniu przez Karola Martella dóbr kościelnych w celu finansowania kampanii wojennych. Ten opór spowodował utratę poparcia politycznego u dynastii Karolingów. Po bitwie pod Tours, Karol Martell wygnał go do Kolonii. Ostatnie lata życia spędził na modlitwie i kontemplacji w opactwie Sint-Truiden, gdzie zmarł w 743 roku.
Kult i dziedzictwo


Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Relacje historyczne, takie jak te autorstwa Hincmara z Reims, twierdzą, że doświadczył on wizji dotyczącej duchowego losu Karola Martella. Wizja ta, która rzekomo przedstawiała męki potępionych, była wykorzystywana przez współczesnych do potwierdzenia jego autorytetu duchowego oraz stanowiska przeciwko konfiskacie dóbr kościelnych.
