Esteban Gumucio Vive był chilijskim księdzem katolickim urodzonym w Santiago w 1914 roku. Jako członek Kongregacji Najświętszych Serc Jezusa i Maryi pełnił różne funkcje kierownicze, w tym przełożonego prowincjała oraz mistrza nowicjuszy. Był głęboko oddany służbie ubogim społecznościom na obrzeżach Santiago, gdzie założył parafię i sprawował w niej posługę proboszcza. Uznawany za przewodnika duchowego i pisarza, poświęcił znaczną część swojego życia edukacji oraz opiece duszpasterskiej nad robotnikami, młodzieżą i starszymi.
Życie i posługa

Po wstąpieniu do swojego zakonu w wieku osiemnastu lat, został święconym kapłanem w Valparaíso w 1938 roku. Piastował ważne stanowiska administracyjne, pomagając rozszerzyć obecność swojego zgromadzenia w Peru. W późniejszych latach życia skupił się na posłudze w dzielnicach robotniczych, zakładając parafię San Pedro y San Pablo. Przez cały czas swojej służby działał jako kaznodzieja i autor, zapewniając duchowe przewodnictwo duchowieństwu i wiernym za pośrednictwem swoich pism oraz rekolekcji.
Kult
Kościół katolicki rozpoczął proces jego beatyfikacji. Po zakończeniu śledztwa diecezjalnego w Santiago, jego sprawa została skierowana do Rzymu w celu dalszego rozpatrzenia przez Kongregację ds. Świętych. Jest wspominany ze względu na oddanie ubogim oraz wpływ, jaki wywarł na wiele pokoleń członków zgromadzenia.
