Ermenilda z Ely była VII-wieczną anglosaską świętą, która pełniła funkcję opatki. Urodzona jako córka króla Eorcenberhta i świętej Seaxburhy, wyszła za mąż za Wulfhere'a, króla Mercji. Po śmierci męża wstąpiła do życia zakonnego i ostatecznie sprawowała funkcje przełożonej zarówno w Minster-in-Sheppey, jak i w Ely. Jej dzieci, święta Wærburha oraz Coenred, również podążyły drogą zakonną. Dokumenty historyczne, w tym kentyjski przywilej z 699 roku, potwierdzają jej obecność i status w tym okresie.
Życie i rodzina
Jako córka króla Eorcenberhta, Ermenilda należała do linii królewskiej. Po wyjściu za mąż za Wulfhere'a z Mercji, przeszła ze życia świeckiego do monastycyzmu. Sprawowała zwierzchnictwo nad kilkoma wspólnotami religijnymi, w tym w Minster-in-Sheppey oraz Ely. Przypuszcza się, że zmarła około roku 700 lub 703.
Kult
Ermenilda jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej oraz wschodnioortodoksyjnej. Jej święto jest obchodzone corocznie 13 lutego. Jej dziedzictwo jest zachowane dzięki historycznym powiązaniom z innymi wybitnymi postaciami religijnymi okresu anglosaskiego oraz udokumentowanej roli w wczesnym angielskim monastycyzmie.