Ermengarda z Tours była karolińską cesarzową i królową Italii żyjącą w IX wieku. Urodzona około 804 roku dla Hugona z Tours i Avy z Morvois, poślubiła frankijskiego cesarza Lothaira I w 821 roku w Thionville. Jako członkini rodziny cesarskiej miała kilku dzieci, w tym Ludwika II Italijskiego oraz liczne córki, które pełniły funkcje opatów. Zmarła w 851 roku w Erstein, gdzie została pochowana.
Życie i małżeństwo
Po wyjściu za mąż za Lothaira I, Ermengarda wykorzystała swój posag do założenia opactwa w Erstein w regionie Alzacji. Fundacja ta stała się jej miejscem spoczynku. Współczesne relacje, takie jak te poety Seduliusa Scottusa, wychwalały jej piękno fizyczne oraz hojność, zauważając, że jej jałmużny na ziemi przyniosą jej nagrodę w niebie.
Kult
Uznana za świętą Kościoła katolickiego, Ermengarda jest wspominana ze względu na swoją pobożność oraz rolę w dynastii karolińskiej. Jej dziedzictwo jest związane z instytucjami religijnymi, które wspierała, oraz jej statusem jako królowej małżonki w znaczącym okresie historii Europy.