Erkenbert z Frankenthal był niemieckim kapłanem i kanonikiem, urodzonym około 1079 roku w Wormacji. Pierwotnie wywodzący się ze szlachty urzędnik świecki, przeszedł głęboką przemianę duchową po ciężkiej chorobie i doświadczeniu wizji. Skłoniło go to do wyrzeczenia się dóbr doczesnych, w tym dotychczasowego stylu życia, aby założyć w Frankenthal fundację kanoników augustiańskich. Pełnił funkcję kanonika tej wspólnoty i został święconym kapłanem w 1129 roku. Zmarł 24 grudnia 1132 roku i jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim.
Życie i nawrócenie


Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Wormacji, Erkenbert początkowo żył jako urzędnik świecki z konkubiną i dwójką dzieci. Po chorobie zagrażającej życiu doznał wizji, która skłoniła go do poszukiwania życia zakonnego. Przekazał swój majątek na założenie klasztoru we Frankenthal, co stało się fundamentem pod powstanie nowoczesnego miasta. Ostatecznie awansował na stanowisko przewodniczącego wspólnoty jako jej kanonika.
Kult i dziedzictwo


Po śmierci Erkenbert był czczony jako święty w diecezji Wormacji, a później w diecezji Speyer. Jego fundacja przyczyniła się do powstania znaczących dzieł, takich jak Biblia z Frankenthal. Dziś jego pamięć jest pielęgnowana poprzez lokalne zabytki we Frankenthal, w tym muzeum, szkołę oraz ruiny pierwotnego kościoła kanonickiego, znane jako Erkenbertruine.
