Erazm kijowski był mnichem Ławry Peczorskiej, który żył pod koniec XI lub na początku XII wieku. Pierwotnie będąc majętnym człowiekiem, przekazał cały swój majątek Kościołowi na zakup ikon i przedmiotów liturgicznych. Po utracie bogactwa popadł w rozpacz i okres grzesznego życia, lecz doświadczył wizji duchowej, która doprowadziła go do pokuty. Ostatecznie przyjął wielki schemat i zmarł niedługo potem, w 1160 roku.
Życie i nawrócenie

Po wyczerpaniu swoich bogactw na ozdoby kościelne, Erazm popadł w nędzę i rozpacz. Doprowadziło to do okresu rozwiązłego życia, podczas którego zapadł na ciężką chorobę, która uczyniła go niewidomym i niemym na osiem dni. W tym czasie miał doświadczyć wizji Matki Bożej i świętych, którzy obiecali mu chwałę w niebie za ozdabianie kościoła. Po tym wydarzeniu wyznał swoje grzechy, przyjął schet monastyczny i zmarł trzy dni później.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycji wschodniochrześcijańskiej. Jego życie zostało zapisane w Patericonie Peczorskim, a wspomina się go 24 lutego (lub 9 marca w latach przestępnych) oraz podczas zgromadzenia świętych kijowskich 28 września. Spoczywa w Bliskich Jaskiniach Ławry Peczorskiej, a w historycznych tekstach liturgicznych opisywany jest jako cudotwórca.
