Epenet z Kartaginy był kapłanem z I wieku i wczesnym chrześcijańskim uczniem. Urodzony w Efezie, jest uznawany za jednego z siedemdziesięciu uczniów wspomnianych w Liście do Rzymian. W tym biblijnym tekście apostoł Paweł odnosi się do niego jako do postaci ukochanej i zauważa, że był on pierwszym nawróconym w prowincji Azja. Niektóre tradycje historyczne sugerują, że sprawował urząd pierwszego biskupa Kartaginy lub Kartageny.
Życie i posługa

Po nawróceniu w Efezie, Epenet stał się znaczącą postacią w wczesnym Kościele. Choć jego szczegółowe dane biograficzne są skąpe, jest on wymieniany w różnych starożytnych spisach siedemdziesięciu uczniów. Niektóre źródła, w tym te przypisywane Pseudo-Doroteuszowi i Pseudo-Hipolitowi, łączą go z przewodnictwem Kościoła w Afryce Północnej jako biskup.
Kult
Jest czczony jako święty zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i greckoortodoksyjnej. Kościół prawosławny wspomina go 4 stycznia jako jednego z Siedemdziesięciu, a także 30 lipca wraz z Apostołami Silasem, Silwanem, Krescensem i Andronikiemem.
