Epafras był kaznodzieją z I wieku i współpracownikiem apostoła Pawła. Wspomniany w nowotestamentowych listach do Kolosan i Filemona, jest związany z wczesnymi wspólnotami chrześcijańskimi w Kolosach, Laodikii i Hierapolis. Choć szczegóły historyczne dotyczące jego życia są ograniczone, uczeni sugerują, że mógł być rodowitym mieszkańcem Kolos, który nawrócił się dzięki Pawłowi podczas pobytu apostoła w Efezie. Paweł udzielił mu silnego poparcia, określając go mianem współpracownika.
Życie i posługa
Jako współczesny Pawłowi, Epafras służył jako kaznodzieja w sieci kościołów kolońskich. Choć konkretne szczegóły biograficzne są rzadkie, jego rola jako współpracownika jest odnotowana w pismach pawłowych. Uważa się, że był mieszkańcem Kolos, gdzie prawdopodobnie ustanowił lub wspierał wiarę w okolicznych regionach.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycjach katolickiej, prawosławnej, anglikańskiej oraz przed schizmą. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 19 lipca. Jego dziedzictwo trwa dzięki relacjom biblijnym, które dokumentują jego służbę u boku wczesnych apostołów.