Enrique Vidaurreta był hiszpańskim księdzem katolickim urodzonym w Antequerze w 1896 roku. Po ukończeniu studiów teologicznych pełnił funkcję rektora seminarium diecezjalnego w Maladze, gdzie również wykładał różne przedmioty i prowadził próby muzyki liturgicznej. Podczas wojny domowej w Hiszpanii padł ofiarą prześladowań religijnych, gdy milicje atakowały duchowieństwo. Zginął w Maladze 31 sierpnia 1936 roku, po tym jak członkowie milicji zidentyfikowali go jako księdza. Został beatyfikowany w Rzymie w 2007 roku.
Życie i posługa

Po edukacji w kolegium jezuickim, Vidaurreta wstąpił do seminarium i został święconym kapłanem w 1919 roku. Pełnił w Maladze kilka funkcji, w tym służył jako kapelan, a od 1929 roku jako rektor seminarium. Jego wykształcenie muzyczne pozwalało mu prowadzić seminalistów w chorałach gregoriańskich i tradycjach liturgicznych. Podczas powstania wojskowego w lipcu 1936 roku sprawował ćwiczenia duchowne wraz z innymi księżmi w seminarium.
Męczeństwo i kult
Vidaurreta został stracony podczas konfliktu domowego po zatrzymaniu przez grupy milicji. Ostatecznie zginął w drodze na cmentarz San Rafael. Jego szczątki zostały później zidentyfikowane dzięki książce znalezionej w jego kieszeni i przeniesione do katedry w Maladze. Jest czczony jako błogosławiony męczennik, a jego wspomnienie obchodzi się 6 listopada.
