Enrichetta Alfieri była włoską zakonnicą urodzoną w 1891 roku w Borgo Vercelli, należącą do Zgromadzenia Sióstr Bożego Miłosierdzia. Jest najbardziej znana ze swojej pełnej współczucia służby więźniom w więzieniu San Vittore w Mediolanie, gdzie zyskała przydomki „anioł San Vittore” oraz „matka San Vittore”. Podczas II wojny światowej pomagała prześladowanym, przemycając wiadomości i zapasy. Mimo aresztowania przez siły nazistowskie pod zarzutem szpiegostwa, została uwolniona dzięki interwencji wysokich rangą dostojników kościelnych.
Życie i służba
Po wstąpieniu do zgromadzenia w 1911 roku, Alfieri pracowała jako nauczycielka, dopóki wyniszczająca choroba kręgosłupa nie zmusiła jej do rezygnacji ze stanowiska. Po powrocie do zdrowia, co przypisano cudowi po pielgrzymce do Lourdes, w 1923 roku rozpoczęła służbę w więzieniu San Vittore. Ostatecznie w 1939 roku została przełożoną placówki, zapewniając opiekę więźniom, w tym tym uwikłanym w konflikty wojenne.
Kult
Alfieri została beatyfikowana przez papieża Benedykta XVI w 2011 roku w katedrze mediolańskiej. Wyróżnienie to nastąpiło po uznaniu cudu związanego z uzdrowieniem kobiety w latach 90. XX wieku. Jej wspomnienie obchodzi się 23 listopada, w rocznicę jej śmierci w 1951 roku. Pozostaje pamiętana ze względu na oddanie wykluczonym oraz odwagę w czasie wojny.