Emma z Bremy była szlachcianką z saskiego rodu królewskiego, żyjącą pod koniec X i na początku XI wieku. Urodzona około 975 lub 980 roku, była siostrą świętego Meinwerka, biskupa Paderbornu. Po śmierci męża, hrabiego Ludgera Saskiego, w 1011 roku, spędziła wdowieństwo w Lesum. Jest przede wszystkim znana ze swojej ogromnej hojności, gdyż wykorzystała znaczny spadek na finansowanie różnych działań charytatywnych.
Życie i dobroczynność
Jako wdowa o znacznym majątku, Emma poświęciła pozostałe lata życia wspieraniu potrzebujących. Po wyjściu za mąż za hrabiego Ludgera mieszkała w miejscowości Lesum, na północ od Bremy. Jej oddanie dziełom filantropijnym zdefiniowało jej życie po osiągnięciu stanu wdowieństwa w wieku czterdziestu lat. Zmarła w Lesum 3 grudnia 1038 roku.
Kult i pamięć
Święta jest czczona w regionie, w którym spędziła późniejsze lata życia. Jej relikwie zostały umieszczone w katedrze w Verden, a ona sama jest czczona poprzez ludową pobożność. Z nią wiążą się różne dni świąteczne, w tym 3 grudnia, 19 kwietnia oraz 29 czerwca, w zależności od konkretnej tradycji liturgicznej lub używanego kalendarza.