Emilio z Benevento był włoskim biskupem żyjącym pod koniec IV i na początku V wieku. Jest on odnotowany w tekstach historycznych i literackich ze względu na swój udział w misji dyplomatycznej do Konstantynopola w 406 roku. Wysłany przez papieża Innocentego I, był częścią delegacji duchownych zadanej dostarczenia dokumentów cesarskich i papieskich dotyczących sprawy Jana Chryzostoma. Mimo zatrzymania w zamku Atyra, pozostał szanowaną postacią w ówczesnych kręgach kościelnych.
Relacje historyczne
Działalność Emilio jest zapisana w kilku starożytnych pismach, w tym w listach Jana Chryzostoma oraz w poemacie Paulinusa z Noli. Paulinus opisał przyjaźń z biskupem i odnotował jego obecność podczas błogosławieństwa ślubu. Podczas swojej misji na Wschód Emilio i jego towarzysze delegacji nie mogli dotrzeć do Tesaloniki i ostatecznie zostali odesłani do Włoch z Lampsakos.
Kult i status
Choć niektóre kroniki z XVII wieku, takie jak te autorstwa Mario de Vipery, wymieniają go jako świętego Benevento z dniem wspomnienia 12 maja, status ten nie jest powszechnie potwierdzony. Badacze historyczni oraz bollandzi zauważyli, że nie pojawia się on w oficjalnych listach liturgicznych Benevento ani w niektórych starożytnych martyrologiach, co prowadzi do debat na temat jego formalnej kanonizacji.