Emilianos Lazaridis był wschodnioortodoksyjnym metropolitą urodzonym w 1877 roku w prowincji Konya w Imperium Osmańskim. Po studiach w seminarium w Halki służył jako kapłan w Konstantynopolu, a później pracował jako biskup pomocniczy w Monastirze. W 1910 roku został wybrany na metropolitę Greveny. Znany ze swojego oporu wobec różnych nacisków politycznych i religijnych w Macedonii, został zamordowany w 1911 roku podczas podróży na nabożeństwo kościelne. Jest czczony jako święty i męczennik narodowy w tradycji greckiej.
Życie i posługa


Urodzony w licznej rodzinie, Emilianos kontynuował studia teologiczne, zanim rozpoczął służbę w kościele Świętej Trójcy w Konstantynopolu. Podczas walk w Macedonii na początku XX wieku aktywnie bronił greckich kościołów przed próbami obsadzenia ich bułgarskim duchowieństwem. Mimo zastraszania ze strony różnych frakcji politycznych i religijnych, w tym rumuńskiej propagandy, pozostał wierny swoim obowiązkom aż do śmierci w lesie w pobliżu Gridades.
Kult i dziedzictwo

Mieszkańcy Greveny pamiętają go jako nowego męczennika, a na centralnym placu miasta stoi jego popiersie. Jego imię noszą również ulice w ateńskich dzielnicach Nea Smyrni i Nea Ionia, założonych przez uchodźców z Azji Mniejszej. Jego pogrzeb został udokumentowany przez braci Manaki, pionierów kinematografii bałkańskiej.
