Emilian z Vercelli był pustelnikiem i biskupem żyjącym w V wieku, który służył ludności Vercelli w okresie znaczących niepokojów politycznych. Urodzony w północnych Włoszech, spędził czterdzieści lat jako pustelnik w pobliżu Sostegno, zanim został święcimym kapłana, a później biskupa. Podczas swojego panowania zachowywał kontemplacyjny tryb życia, jednocześnie aktywnie chroniąc autorytet papiestwa przed różnymi zagrożeniami za panowania króla Ostrogotów, Teodoryka Wielkiego.
Życie i posługa
Po długim okresie samotności Emilian służył jako duchowy przewodnik i spowiednik mniszek w klasztorze założonym przez świętą Eusebię. Na początku VI wieku udał się do Rzymu, aby uczestniczyć w soborze zwołanym przez papieża Symmacha w czasie intensywnych niepokojów społecznych. Pozostał oddanym pasterzem swojego stada, zapewniając stałe przewodnictwo w okresie przechodzenia Cesarstwa Zachodniorzymskiego w erę panowania Ostrogotów.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci około 506 roku jego szczątki zostały złożone w katedrze. W 1181 roku biskup Albert przeniósł jego relikwie pod główny ołtarz, a później, w XVI wieku, umieszczono je w dedykowanej kaplicy. Jest czczony jako święty w tradycji katolckiej, anglikańskiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 11 września.