Emilian z Durostorum był wczesnochrześcijańskim kaznodzieją i męczennikiem żyjącym w IV wieku w Silistrze w czasach rzymskich. Służąc jako niewolnik lokalnego urzędnika, potajemnie praktykował swoją wiarę. Jest uznawany za jednego z wczesnych słowiańskich świętych chrześcijańskich, który poniósł śmierć męczeńską za panowania cesarza Juliana Apostaty. Jego odważne czyny przeciwko pogańskim bałwanom doprowadziły do jego męczeństwa, czyniąc go znaczącą postacią we wczesnej historii chrześcijaństwa.
Życie i męczeństwo

Służąc swojemu panu, Emilian działał wbrew pogańskim nakazom religijnym wydanym przez cesarza Juliana. Wstąpił do pogańskiej świątyni i zniszczył posągi oraz ołtarze. Gdy tłum zaczął atakować niewinnego przechodnia za wyrządzone szkody, Emilian przyznał się do czynu. Zgodnie z rozkazem swojego pana, został pobity i skazany na śmierć przez ogień. Zmarł w 363 roku po leżeniu na dogasających żarach stosu.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 18 lipca. Jest pamiętany jako męczennik, który pozostał wierny swoim przekonaniom w okresie intensywnych prześladowań chrześcijan w Imperium Rzymskim.
