Emil Szramek był polskim księdzem rzymskokatolickim, historykiem i autorem, żyjącym w latach 1887–1942. Po studiach na Uniwersytecie Wrocławskim służył swojej społeczności i przyczyniał się do badań nad historią regionalną. Podczas II wojny światowej był więziony przez reżim nazistowski i ostatecznie zmarł w obozie koncentracyjnym Dachau. Jest uznawany za jednego z 108 męczenników II wojny światowej, których w 1999 roku beatyfikował papież Jan Paweł II.
Życie i działalność
Urodzony w Tworkowie, Szramek kontynuował edukację wyższą na Uniwersytecie Wrocławskim. W trakcie swojej kariery pracował jako kapłan oraz badacz historii regionalnej. Za swoje liczne zasługi otrzymał w 1927 roku Złoty Krzyż Zasługi, a w 1935 roku Srebrny Wawrzyn Akademicki. Jego życie zakończyło się podczas okupacji wojennej w obozie koncentracyjnym Dachau.
Kult
Kościół katolicki czci go jako błogosławionego męczennika. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 9 lipca. Jego pamięć jest pielęgnowana poprzez różne tradycje religijne i wyróżnienia, szczególnie jako część grupy męczenników uznanych za poległych podczas II wojny światowej.