Emeri z Banyoles był IX-wiecznym benedyktyńskim opatem urodzonym w Narbonie. Po decyzji o porzuceniu życia żołnierza, aby szukać samotności u boku towarzysza imieniem Patrick, został wezwany do Katalonii przez Karola Wielkiego. Lokalna ludność w Banyoles cierpiała zarówno z powodu najazdów Saracenów, jak i smoka, co skłoniło świętego do interwencji. Po pokonaniu smoka założono klasztor poświęcony świętemu Stefanowi, w którym Emeri sprawował funkcję przeora.
Życie i służba

Po przejściu ze służby wojskowej do życia zakonnego, Emeri zyskał sławę sprawcy cudów. Jego świętość przyciągała do niego wielu cierpiących ludzi z całej Hiszpanii. Jego matka, Candida z Gerony, żyła jako pustelniczka w pobliżu klasztoru. Później w swoim życiu wybudował kaplicę nad rzeką Fragat, a ostatecznie osiadł w okolicach Sant Esteve de Guialbes, gdzie został pochowany.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej, jest wspominany 27 stycznia. Jego dziedzictwo jest związane z założeniem klasztoru zbudowanego w miejscu, gdzie pokonał smoka. Jest pamiętany za swoje oddanie duchowe oraz rolę opata w regionie Katalonii.
