Elpidius Kapadocki był w IV wieku opatem z Azji Mniejszej. Według tradycji religijnej spędził dwadzieścia pięć lat żyjąc w jaskini położonej w Kapadocji. Podczas sprawowania funkcji duchowego przywódcy, wokół jego nauk zgromadziło się kilku uczniów, w tym Ennezjusz i Eustachy. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i jest co roku wspominany 2 września.
Życie i uczniowie
Żyjąc w regionie Kapadocji, Elpidius prowadził życie monastyczne, charakteryzujące się długim okresem odosobnienia w jaskini. Jego duchowy wpływ przyciągnął wyznawców, takich jak Eustachy i Ennezjusz, którzy szukali u niego przewodnictwa. Towarzysze ci są często łączeni z jego dziedzictwem i są wspominani wraz z nim w tradycji kościelnej.
Kult i relikwie
W VII wieku wioska Cluana, położona w regionie Marche, pozyskała relikwie Elpidiusa i jego towarzyszy. Dzięki temu nabyciu miasto zostało ostatecznie przemianowane na Sant'Elpidio a Mare. Według lokalnej tradycji święty chronił osadę przed oblężeniem przez Longobardów, gdy rzekomo ukazał się na niebie, wzywając ludność do obrony wioski.