Elpidefor był perskim senatorem, który w IV wieku pozostał wierny chrześcijaństwu. Żył za panowania króla Szapura II, który prowadził prześladowania chrześcijan. Około roku 350 Elpidefor został stracony wraz z czterema innymi męczennikami: Akindynem, Anempodistem, Aftoniuszem i Pegazjem. Zginął śmiercią męczeńską, zostając spalonym żywcem za swoje przekonania.
Życie i śmierć

Jako wysoki rangą urzędnik w Persji, Elpidefor zdecydował się wspierać wiarę chrześcijańską mimo ryzyka. Decyzja ta doprowadziła do jego męczeństwa pod władzą Szapura II. Był jedną z pięciu osób, które zostały spalone żywcem w tym okresie intensywnych prześladowań religijnych.
Relikwie i historia
Szczątki Elpidefora i jego towarzyszy zostały ostatecznie przeniesione do kościoła w Konstantynopolu. Podczas IV krucjaty w 1204 roku relikwie te zostały przetransportowane do Francji. Choć zaginęły podczas rewolucji francuskiej, szczątki zostały ponownie odnalezione w wiosce Grozon w 1892 roku.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycjach katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 2 listopada. Jest wspominany wraz z pozostałą czwórką męczenników, którzy podzielili jego los podczas perskich prześladowań.
