Elizabeth Taylor (1932–2011) była brytyjsko-amerykańską aktorką, która w latach 50. XX wieku stała się jedną z najpopularniejszych gwiazd klasycznego kina hollywoodzkiego. Urodziła się w Londynie w rodzinie amerykańskich rodziców i karierę rozpoczęła jako dziecięca aktorka na początku lat 40. Później, w latach 60., została najlepiej opłacaną gwiazdą filmową na świecie. Do końca życia pozostawała znaną postacią życia publicznego, a w 1999 roku Amerykański Instytut Filmowy uplasował ją na siódmym miejscu listy największych kobiecych legend ekranu.
Młodość










Taylor urodziła się w Hampstead Garden Suburb w Londynie, w rodzinie amerykańskich rodziców: handlarza dziełami sztuki i aktorki teatralnej. Posiadała zarówno obywatelstwo brytyjskie, jak i amerykańskie. Rodzina przeniosła się do Los Angeles w 1939 roku, gdy rosły obawy przed wojną w Europie. Jej uderzające, fiołkowo wyglądające oczy zwróciły uwagę wytwórni filmowych, a matka uznała przemysł filmowy za sposób na to, by rodzina mogła się urządzić w amerykańskim życiu.
Droga do sławy









Pierwsza rola filmowa Taylor przypadła na 1942 rok i została zrealizowana we współpracy z Universal Pictures, jednak wytwórnia rozwiązała z nią kontrakt po roku. Następnie podpisała umowę z Metro-Goldwyn-Mayer i stała się popularną gwiazdą młodzieżową po występie w filmie „National Velvet” w 1944 roku. W latach 50. przeszła do bardziej dojrzałych ról, zdobywając uznanie krytyków za „Miejsce w słońcu”, a później dwukrotnie otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki za filmy „BUtterfield 8” oraz „Kto się boi Virginii Woolf?”.
Późniejsza kariera i działalność społeczna









Jej najbardziej znaną rolą była rola w wystawnej produkcji „Kleopatra” z 1963 roku, która zdobyła cztery Oscary. Wyszła za mąż za swojego partnera z planu, Richarda Burtona, z którym zagrała w jedenastu filmach, a jej życie prywatne budziło ogromne zainteresowanie mediów. W kolejnych dekadach stała się jedną z pierwszych gwiazd zaangażowanych w działalność na rzecz walki z HIV/AIDS, współzakładając dwie organizacje zajmujące się AIDS. Większość swojego czasu poświęciła filantropii aż do śmierci w 2011 roku.
