Elisabetta Tasca Serena była włoską świecką urodzoną w 1899 roku w prowincji Treviso. Wychowana w pobożnym domu, poświęciła życie swojej rodzinie i wierze, przekazując te religijne wartości swoim dwunastu dzieciom. Po wyjściu za mąż w 1921 roku skupiała się na obowiązkach domowych, opiece nad chorym mężem oraz aktywnej działalności w swojej parafii. Po jej śmierci w 1978 roku, jej życie pełne służby zostało formalnie uznane przez Kościół katolicki, co doprowadziło do ogłoszenia jej wyniosłą.
Życie i rodzina
Urodzona w chłopskiej rodzinie, Elisabetta dorastała z silną pobożnością wobec Krzyża. W 1921 roku wyszła za mąż za Giuseppe Serenę i wspólnie wychowali dwanaścioro dzieci, z których czworo wstąpiło do zakonów. Była znana ze swojej niestrudzonej etyki pracy, zarządzając obowiązkami domowymi, pracą w gospodarstwie i opieką nad dziećmi z nieustannym oddaniem. W późniejszych latach skupiała się na wspieraniu swoich wnuków i służeniu lokalnej wspólnocie parafialnej.
Kult
Proces jej beatyfikacji rozpoczął się w 1991 roku, kiedy została nazwana Służebnicą Bożą. Pod koniec 2014 roku papież Franciszek ogłosił ją wyniosłą, uznając, że praktykowała heroiczną cnotę. Jej szczątki spoczywają w kaplicy niedaleko kościoła pasjonistów w jej rodzinnej miejscowości, gdzie jest wspominana za głęboką pobożność i matczyną oddanie.