Elisabeth Cruciger była niemiecką poetką i autorką hymnów, która stała się znaczącą postacią podczas reformacji protestanckiej. Urodzona około 1500 roku w szlacheckiej rodzinie w Pomorzu, pierwotnie wstąpiła do opactwa Marienbusch jako norbertanka. Po zapoznaniu się z ideami reformacji za pośrednictwem Johannesa Bugenhagena, w 1522 roku przeniosła się do Wittenbergi. Ostatecznie wyszła za mąż za teologa Caspara Crucigera, bliskiego współpracownika Marcina Lutra. Uznawana za pierwszą kobietę-autorkę hymnów w okresie reformacji, jej wkład literacki pomógł ukształtować wczesną protestancką liturgię.
Życie i rodzina
Po opuszczeniu klasztoru w 1522 roku, Elisabeth osiadła w Wittembergach w gospodarstwie Bugenhagena. Z jej małżeństwa z Casparem Crucigerem przyszło dwoje dzieci. Ich córka, Elisabeth, wyszła za mąż za rektora Andreasa Kegla, a później została żoną syna Marcina Lutra, Johannesa. Jej syn, Caspar Młodszy, objął ostatecznie profesurę, którą wcześniej piastował Filip Melanchton. Zmarła w Wittembergach w 1535 roku.
Dziedzictwo literackie
Jest sławiona ze swojej poezji religijnej, a w szczególności z hymnu „Herr Christ, der einig Gotts Sohn”. Dzieło to zostało uwzględnione we wczesnym protestanckim zbiorze opublikowanym w Erfurcie w 1524 roku. Jej kompozycje pozostają częścią niemieckiego protestanckiego śpiewnika, co podkreśla jej znaczącą rolę jako kobiecego głosu w wczesnym okresie reformacji.
Kult
Jej wpływ na muzykę liturgiczną doprowadził do jej uwzględnienia w kalendarzu liturgicznym Kościoła Episkopalnego. Jej wspomnienie przypada na 3 maja.