Eliphius był diakonem i męczennikiem żyjącym w IV wieku, którego pochodzenie jest przedmiotem historycznych debat. Podczas gdy niektóre tradycje sugerują, że był synem króla ze Szkocji, inni uczeni przypuszczają, że był miejscowym mieszkańcem regionu Toul. Zapamiętany jest przede wszystkim ze swojej działalności misyjnej w Toul, gdzie skutecznie nawrócił 400 osób na chrześcijaństwo. Według niektórych przekazów, przed śmiercią pełnił również funkcję biskupa w tym samym regionie.
Życie i śmierć
Wraz z kilkorgiem rodzeństwem, w tym z Euchariuszem i trzema siostrami, Eliphius głosił wiarę chrześcijańską. Zgodnie z rozkazami Juliana Apostaty, większość jego rodzeństwa została ścięta w pobliżu Toul. Grupa ta została podobno pochowana na górze Eliph. Choć niektóre źródła łączą go z królewskim irlandzkim rodowodem, inne relacje historyczne sugerują, że mógł być synem człowieka imieniem Baccius.
Kult
Święty jest wspominany 16 października. Jego relikwie znajdowały się niegdyś w kościele Wielkiego św. Marcina w Kolonii, gdzie pełnił funkcję drugorzędnego patrona, zanim zostały przeniesione do Toul. Jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego dziedzictwo jest zachowane dzięki różnym przekazom o jego męczeństwie i działalności misyjnej w regionie Lotaryngii.