Eliasz Pustelnik był żyjącym w IV wieku egipskim mnichem, który praktykował skrajny ascetyzm. Przez siedemdziesiąt pięć lat prowadził samotnicze życie w górskiej jaskini. Według przekazów historycznych dożył wieku 110 lat. Jest uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościołach prawosławnych i bizantyjsko-katolickich.
Życie i ascetyzm
Urodzony w Egipcie, Eliasz poświęcił się życiu w odosobnieniu. Większość swojego długiego życia, a konkretnie siedemdziesiąt pięć lat, spędził mieszkając w jaskini położonej w górach. Jego egzystencja była definiowana przez rolę pustelnika, podążającego surową drogą ascetyczną aż do śmierci w Tebach.
Kult
Święty jest czczony w tradycjach prawosławnej i bizantyjsko-katolickiej. Jego pamięć jest upamiętniana szczególnie 8 stycznia. Jest uważany za postać godną czci ze względu na wieloletnie przestrzeganie ślubów monastycznych oraz samotną praktykę duchową.