Eliasz Facchini był włoskim franciszkaninem i misjonarzem, który służył w Chinach pod koniec XIX wieku. Urodzony w Cento w 1839 roku, wstąpił do swojego zakonu w 1859 roku, a w 1864 roku został święconym kapłanem. Większość swojej działalności poświęcił Taiyuan, gdzie wykładał teologię i literaturę w seminarium oraz pracował nad słownikiem łacińsko-chińskim. Przed śmiercią w 1900 roku został przełożonym klasztoru franciszkanów.
Życie i męczeństwo
Po przybyciu do Taiyuan w 1868 roku, Facchini poświęcił się edukacji i studiom lingwistycznym. Podczas powstania bokserów został aresztowany przez władze prowincjonalne wraz z kilkoma biskupami, kapłanami i świeckimi. Został stracony 9 lipca 1900 roku jako jeden z dwudziestu sześciu chrześcijan zamordowanych podczas powstania.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XII w 1947 roku, a później kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku. Został uhonorowany wraz z grupą 120 chińskich męczenników. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 9 lipca.