Eliasz był prorokiem z Tyzbe żyjącym w IX wieku p.n.e., który działał w królestwie północnym Izraela. Jako oddany obrońca Jahwe, słynął z wyzwania rzuconego kultowi Baala. Znany jako cudotwórca, dokonywał różnych cudów, w tym wskrzesił syna wdowy. Jego życie zakończyło się w Jerychu, choć tradycja głosi, że za życia wstąpił do nieba. Był przywódcą synów proroków, a jego następcą został Elizeusz.
Życie i posługa


Działający w IX wieku p.n.e. prorok z Tyzbe koncentrował swoją posługę na obronie jahwizmu przeciwko rywalizującym praktykom religijnym. Jest rozpoznawany dzięki swoim cudownym czynom, takim jak wskrzeszenie dziecka wdowy. Po jego ziemskiej służbie następcą został Elizeusz. Jest on również łączony z proroctwami dotyczącymi przyjścia Mesjasza.
Kult i dziedzictwo


Uznawany za świętego w różnych tradycjach, w tym katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej, jego wspomnienie obchodzone jest 20 lipca. Pamięta się go jako postać, która objawiła się podczas Przemienienia Jezusa, oraz przywołuje się go podczas obrzędu Hawdala. Dodatkowo jest patronem Bośni i Hercegowiny.
