factograf
PL
Zaloguj się

mercyjska księżniczka i benedyktyńska pustelnica

Elftryda z Crowland

Elftryda z Crowland była mercyjską księżniczką i świętą z VIII wieku, która żyła jako pustelnica. Jako córka króla Offy, miała być spokrewniona z królem wschodnioanglii, Æthelberhtem II. Po jego morderstwie w 793 roku wycofała się z życia dworskiego, aby szukać religijnej samotności. Przez czterdzieści lat mieszkała w opactwie Crowland na terenach Fens, gdzie pozostała aż do śmierci w 835 roku. Jest uznawana za dziewicę i czczona zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.

Życie i pobożność

Po gwałtownej śmierci swojego towarzysza, Elftryda porzuciła życie królewskie, aby dołączyć do benedyktynek w opactwie Crowland. Przez cztery dekady żyła tam jako pustelnica. Relacje historyczne sugerują, że była znana z wypowiadania przepowiedni podczas czasu odosobnienia. Choć niektóre średniowieczne kroniki łączą jej rodzinę z politycznymi motywami morderstwa Æthelberhta II, ona sama poświęciła pozostałe lata życia pobożności religijnej.

Kult i dziedzictwo

Święta jest wspominana 2 sierpnia. Jej szczątki zostały złożone w grobie w pobliżu grobu św. Guthlaca w opactwie. Choć lokalna tradycja głosi, że duńscy najeźdźcy zniszczyli jej relikwie w 870 roku, istnieją minimalne dowody potwierdzające tę wersję. Pozostaje postacią czczoną w Kościele katolickim oraz w prawosławnych Kościołach antyochańskich.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy