Eigron był mnichem żyjącym w średniowiecznym południowym Walii na początku V wieku. Jako syn Caw ze Strathclyde wywodził się ze znamienitej rodziny religijnej, w skład której wchodzili jego rodzeństwo, święta Gwenafwy oraz Gildas. W tradycji katolickiej jest uznawany za świętego okresu przedkongregacyjnego, znanego ze swojego wczesnego życia monastycznego w tym regionie.
Życie i rodzina
Urodzony około 401 roku, Eigron był ściśle związany z innymi wczesnochrześcijańskimi postaciami. Podróżował do Kornwalii wraz ze swoją siostrą, świętą Gwenafwy. Do jego linii genealogicznej należeli ojciec, Caw ze Strathclyde, oraz brat, znany mnich Gildas. Jego życie koncentrowało się wokół tradycji monastycznych wczesnego Walii.
Dziedzictwo i kult
Święty jest wspominany za swój wkład religijny w krajobraz Walii, a konkretnie za założenie kościoła w Cernyw. Ze względu na swoje znaczenie historyczne pełni funkcję patrona Llanigon w Walii. W Kościele katolickim jest czczony jako święta postać z wczesnego średniowiecza.