Egwin z Evesham był benedyktyńskim mnichem żyjącym w VIII wieku, który sprawował urząd trzeciego biskupa Worcester w królestwie Mercji. Pochodzący ze szlacheckiej rodziny o powiązaniach królewskich, został ostatecznie wyniesiony do godności biskupiej na skutek powszechnego żądania zarówno duchowieństwa, jak i ludu. Choć uznawano go za sprawiedliwego sędziego oraz obrońcę wdów i sierot, jego surowe przestrzeganie chrześcijańskiej moralności często powodowało tarcia z poddanymi. Ostatecznie udał się do Rzymu, aby szukać poparcia papieża przeciwko swoim krytykom.
Życie i posługa
Po konsekracji na biskupa, Egwin mierzył się ze znacznym oporem dotyczącym egzekwowania celibatu duchownych oraz standardów dotyczących małżeństw. Aby rozstrzygnąć te spory, udał się do Rzymu, rzekomo podróżując w kajdanach na nogach. Podczas tej podróży miało dojść do cudu, gdy z głazu wytrysnęła woda, aby ugasić pragnienie jego naśladowców. Po powrocie do Anglii założył opactwo Evesham, ważny ośrodek benedyktyński poświęcony Najświętszej Marii Pannie.
Kult i dziedzictwo
Egwin zmarł w opactwie Evesham 30 grudnia 717 roku, gdzie pierwotnie spoczywały jego szczątki. Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej. Jego życie zostało udokumentowane w średniowiecznych hagiografiach przez takich pisarzy jak Byrhtferth z Ramsey oraz Dominik z Evesham. Choć jego grób zaginął podczas rozwiązania opactwa w 1540 roku, pozostaje on znaczącą postacią w angielskiej historii kościelnej.