Efflamm był półlegendarnym pokutnikiem i misjonarzem, który żył pod koniec V lub na początku VI wieku. Urodzony w Irlandii, miał udać się do Bretanii, gdzie pracował u boku kilku uczniów. Różne tradycje opisują go jako syna irlandzkiego króla, który złożył ślub czystości, lub jako człowieka prowadzącego poświęcone życie w leśnej pustelni wraz z żoną, Enorą. Jest wspominany ze względu na swój wpływ duchowy w regionie Trégor i jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.
Podania legendarne
Lokalne legendy sugerują, że Efflamm pomógł królowi Arturowi pokonać smoka, który żądał ludzkich ofiar. W jednej wersji modlitwy świętego sprawiły, że potwór utonął w morzu. Inne przekazy łączą jego obecność ze zwycięstwem chrześcijaństwa nad pogaństwem. Jego wyznawcy, w tym uczniowie tacy jak Kirio i Nerin, pozostawili trwały ślad w lokalnej geografii poprzez liczne miasta i kościoły nazwane na ich cześć.
Kult i relikwie
Święty jest czczony w licznych kaplicach i kościołach w całej Bretanii, w tym w miejscach takich jak Plestin-les-Grèves i Morlaix. W 1819 roku pod kamieniem w kościele w Plestin odkryto rzekome relikwie Efflamma. Jest on również przedstawiony w posągu w Vallée des Saints, miejscu poświęconym świętym bretońskim, a jego wspomnienie obchodzi się 6 listopada.