Edward Waterson był angielskim księdzem katolickim, który zapewniał wsparcie duchowe podziemnym wspólnotom katolickim w epoce elżbietańskiej. Urodzony w Londynie około 1501 roku, początkowo należał do Kościoła anglikańskiego, zanim przeszedł na katolicyzm w Rzymie w 1588 roku. Po ukończeniu formacji religijnej w angielskim Kolegium w Reims, powrócił do Anglii w 1592 roku, aby służyć wiernym. Jego posługa doprowadziła do aresztowania w 1593 roku, co zakończyło się egzekucją w Newcastle upon Tyne.
Życie i posługa
Po nawróceniu w Rzymie, Waterson przechodził kolejne etapy święceń w angielskim Kolegium w Reims. Został ordynowany na księdza w marcu 1592 roku. Po powrocie do Anglii tego lata, starał się służyć ukrytej wspólnocie katolickiej mimo surowych zakazów prawnych. Po schwytaniu w połowie lata 1593 roku został uwięziony w Newcastle, gdzie podobno próbował uciec, podpalając drzwi swojej celi.
Śmierć i kult
Waterson został stracony w Newcastle upon Tyne na początku 1593 roku jako zdrajca. Podczas uwięzienia natknął się na szczątki innego księdza, które uznał za święte relikwie. Został beatyfikowany przez Kościół katolicki w 1929 roku. Jest pamiętany jako męczennik, a jego wspomnienie obchodzi się 8 stycznia.