Edward Powell był walijskim teologiem i księdzem żyjącym na początku XVI wieku. Początkowo szanowany uczony na Uniwersytecie Oksfordzkim, służył jako kaznodzieja dworski i cieszył się dużym uznaniem króla Henryka VIII dzięki swoim naukowym obronom doktryny katolickiej. Jednak jego odmowa poparcia zerwania króla z Kościołem rzymskokatolickim doprowadziła do jego upadku. Po odmowie złożenia przysięgi sukcesji został uwięziony w Tower of London, a ostatecznie stracony za zdradę stanu w 1540 roku.
Życie i kariera
Urodzony w Walii około 1478 roku, Powell studiował w Oksfordzie, gdzie został członkiem (Fellow) Oriel College. Piastował kilka stanowisk kościelnych, w tym funkcję rektora Bleadon oraz różne prebendy. Był wybitnym uczonym, który przyczynił się do powstania Assertio Septem Sacramentorum i bronił małżeństwa Katarzyny Aragońskiej. Jego pozycja polityczna uległa zmianie, gdy skrytykował małżeństwo króla z Anną Boleyn, co doprowadziło do jego aresztowania i uwięzienia.
Śmierć i kult
W lipcu 1540 roku Powell został stracony na Smithfield wraz z innymi postaciami religijnymi. Został skazany na powieszenie, poćwiartowanie i wybebeszenie za zdradę stanu. Jest uznawany za męczennika w Kościele katolickim i został beatyfikowany w 1886 roku.