Edward Poppe był belgijskim księdzem katolickim urodzonym w 1890 roku, który poświęcił swoją posługę duchowemu pokarmowi innych. Służąc w różnych rolach, w tym jako kapelan i rektor Sióstr Wincentynek, był głośnym orędownikiem częstej komunii sakramentalnej. Założył ligę dziecięcą skupioną wokół Eucharystii i aktywnie bronił praw robotników, krytykując jednocześnie materializm i sekularyzm. Mimo poważnych problemów zdrowotnych, z którymi borykał się przez całe życie, pozostał płodnym pisarzem i duszpasterzem aż do śmierci w wyniku udaru w 1924 roku w wieku 33 lat.
Życie i posługa
Po studiach w Gandawie i Leuven, Poppe został święconym w 1916 roku. Służył w ubogiej parafii robotniczej w Sint-Coleta, gdzie żył w materialnym ubóstwie, aby lepiej nawiązać relację ze swoimi parafianami. Jego stan zdrowia często wymagał wycofania się do klasztoru w Moerzeke, gdzie spędzał większość czasu na pisaniu tekstów religijnych i artykułów. Pełnił również funkcję duchowego przewodnika w szkole sił zbrojnych w Leopoldsburgu.
Kult
Poppe został ogłoszony wyniosłym przez papieża Jana Pawła II w 1986 roku, a ten sam pontyfikat beatyfikował go w 1999 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 10 czerwca. Jego dziedzictwo jest zachowane w muzeach w Temse i Moerzeke, a jego pomniki wzniesiono w Gandawie i Moerzeke.