Edward Detkens był polskim księdzem rzymskokatolickim, który żył w latach 1885–1942. Urodzony w Mokotowie, został święcimowany w listopadzie 1908 roku i pełnił różne funkcje kościelne, w tym jako wikariusz w katedrze warszawskiej, rektor w kościele św. Anny oraz prefekt w kilku warszawskich szkołach. Jego życie zostało przerwane podczas II wojny światowej po aresztowaniu w październiku 1939 roku. Ostatecznie zmarł w obozie koncentracyjnym Dachau.
Życie i służba
Po święceniach Detkens piastował kilka stanowisk w Kościele w Warszawie. Służył jako kaznodzieja i spowiednik, pracując jako wikariusz i rektor. We wczesnych etapach II wojny światowej udzielał pomocy medycznej w szpitalu więziennym na Pawiaku. Jego służba na rzecz wspólnoty została przerwana przez aresztowanie w 1939 roku, co doprowadziło do jego uwięzienia w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen.
Męczeństwo i kult
Detkens jest uznawany za jednego z 108 męczenników II wojny światowej. Po przeniesieniu z Sachsenhausen zmarł w 1942 roku w obozie koncentracyjnym Dachau. Spoczywa na cmentarzu Powązki. Kościół katolicki beatyfikował go 13 czerwca 1999 roku, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 12 czerwca.