Edward Bamber był angielskim kapłanem katolickim z XVII wieku, który przez szesnaście lat prowadził misję w Anglii, głównie w hrabstwie Lancashire. Urodzony około 1600 roku w hrabstwie Durham, kształcił się w St. Omer oraz w angielskim kolegium w Sewilli. Po święceniach w 1626 roku natychmiast stanął przed wyzwaniami prawnymi, w tym został aresztowany po przybyciu do Dover. Mimo krótkiej ucieczki z zajazdu w Claughton-on-Brock, został ostatecznie schwytany i uwięziony w zamku w Lancaster, gdzie 7 sierpnia 1646 roku został stracony.
Życie i posługa

Po ukończeniu studiów w Europie kontynentalnej, Bamber powrócił do Anglii, aby służyć wspólnocie katolickiej. Podczas swojej szesnastoletniej służby misyjnej pracował intensywnie w regionie Lancashire. Jego posługa charakteryzowała się znacznym niebezpieczeństwem prawnym, co doprowadziło do jego ostatecznego uwięzienia. Został skazany w zamku w Lancaster na podstawie zeznań apostatów, co doprowadziło do jego śmierci w 1646 roku.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki uznał jego męczeństwo, gdy papież Jan Paweł II beatyfikował go w listopadzie 1987 roku. Jego pamięć jest zachowana dzięki istniejącej odzie oraz witrażowi znajdującemu się w Standish. W tradycji katolickiej jest czczony jako błogosławiony za swoją służbę i ostateczne poświęcenie.
