Edmund Ignatius Rice był irlandzkim pedagogiem i misjonarzem urodzonym w 1762 roku w Callan. Po zbudowaniu sukcesu w karierze kupieckiej, osobista tragedia związana ze śmiercią żony i niepełnosprawnością córki skłoniła go do poświęcenia życia służbie ubogim. Zakładał szkoły, aby zapewnić bezpłatną edukację i nauczanie religijne marginalizowanym chłopcom, co ostatecznie doprowadziło do założenia Braci Prezentanów oraz Kongregacji Braci Chrześcijańskich. Jego praca odmieniła życie wielu dzieci w Waterford i poza jego granicami dzięki oddanemu nauczaniu i duchowemu przewodnictwu.
Życie i powołanie
Urodzony w okresie znaczącego prześladowania katolików w Irlandii, Rice otrzymywał edukację w domu. Później prowadził dochodowy biznes handlowy w Waterford. Po stracie żony skierował swoją uwagę na dobroczynność i duchowe potrzeby ubogich. W 1802 roku zaczął nauczać w prowizorycznych placówkach, co ostatecznie doprowadziło do założenia klasztoru Mount Sion, aby wspierać jego misję edukowania dzieci pozbawionych dostępu do formalnej nauki.
Fundacje religijne
Aby sformalizować swoją misję, Rice pomógł założyć Braci Prezentanów, pierwszą kongregację męską założoną w Irlandii. Później zabiegał o aprobatę papieską, aby zorganizować swoich wyznawców w kongregację pontyfikalną, co pozwoliło na lepszą koordynację między różnymi diecezjami. Pod jego przywództwem jako przełożony generalny, Bracia Chrześcijańscy rozszerzyli swój zasięg edukacyjny z Irlandii do Anglii, koncentrując się na zapewnianiu bezpłatnego nauczania literackiego i religijnego młodym mężczyznom.
Kult
Kościół katolicki uznaje Rice'a za błogosławioną postać. Jego dziedzictwo trwa poprzez liczne szkoły prowadzone przez zakony, które założył, a które podążają za ustanowionymi przez niego tradycjami edukacyjnymi. Jego wspomnienie obchodzi się 5 maja.