Edgardo Mortara był katolickim duchownym z XIX wieku, którego dzieciństwo stało się przedmiotem wielkiego międzynarodowego kontrowersji. Urodzony w żydowskiej rodzinie w Bolonii, został odebrany rodzicom przez władze Państwa Kościelnego w 1858 roku. Przejęcie to nastąpiło po tym, jak jedna z pracownic domowych twierdziła, że dokonała na nim chrzest w sytuacji nagłej, gdy był niemowlęciem. Wychowany w Kościele pod opieką papieża Piusa IX, ostatecznie wstąpił do zakonu. Później służył jako członek augustianów oraz kanoników regularnych Lateranu, spędzając dużą część dorosłego życia poza Włochami.
Życie i kontrowersje
Decyzja o odebraniu chłopca rodzinie wywołała znaczne niepokoje polityczne i społeczne w całej Europie i Ameryce Północnej. Podczas gdy jego rodzice zabiegali o jego powrót, dziecko było kształcone w Rzymie. Po zjednoczeniu Włoch i zakończeniu panowania papieskiego w tym regionie, przeniósł się do Francji, gdzie został święconym kapłanem w wieku 21 lat. Większość późniejszego życia spędził za granicą i zmarł w Liège w Belgii w 1940 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Jego życie i okoliczności wychowania pozostają istotnym przedmiotem badań historycznych, szczególnie w kontekście przenikania się prawa religijnego i praw obywatelskich w erze zjednoczenia Włoch.