Ebontius był benedyktyńskim mnichem i opatem, który później sprawował urząd biskupa Rody i Barbastro. Urodzony około 1050 roku w Sarrancolin, ostatecznie awansował na stanowiska kierownicze w Kościele katolickim. Po odzyskaniu Barbastro spod panowania Maurów, sprawował biskupstwo w tym hiszpańskim regionie. Zmarł w Barbastro 17 kwietnia 1104 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo znaczącej postaci religijnej przełomu XI i XII wieku.
Życie i służba
Pochodzący z Sarrancolin Ebontius wstąpił do zakonu benedyktynów, gdzie służył jako opat. Jego kariera kościelna ewoluowała od przewodnictwa monastycznego do episkopatu. Został biskupem Rody, a później biskupem Rody i Barbastro, na którym stanowisku zasiadał po rekonkwiscie tego terytorium. Jego obowiązki religijne obejmowały zarówno role monastyczne, jak i diecezjalne w przełomowym okresie historii Hiszpanii.
Kult
Uznany za świętego w tradycji katolickiej, Ebontius jest co roku upamiętniany. Jego wspomnienie przypada 12 września. Jest pamiętany za służbę zarówno jako kapłan, jak i biskup, zachowując swoje zobowiązania religijne przez cały okres sprawowania urzędu w diecezji Barbastro.