Eberhard von Kumbd był błogosławionym diakonem, urodzonym w 1165 roku w pobliżu Bacharach. Wychowany na dworach hrabiego palatynata Konrada, spędził młodość w zamkach Stahleck i Heidelberg. Po niepowodzeniu w próbie wstąpienia do klasztoru w Schönau, założył cystersiański klasztor żeński w Kumbd na ziemiach przekazanych przez Heinricha von Dycka. Nową wspólnotę zasiedlił kobietami z klasztoru w Aulhausen oraz własnymi krewnymi. Zmarł w listopadzie 1191 roku w klasztorze w Kumbd po chorobie.
Życie i działalność
Urodzony w szlacheckiej rodzinie Wolframa, Eberhard prowadził życie związane z lokalną szlachtą. Podczas lat służby często podróżował między Heidelberg a Stahleck. Jego głównym osiągnięciem było założenie klasztoru w Kumbd, co sprowadziło cysterski zakon żeński w region Hunsrück. Zmarł stosunkowo młodo, zaledwie dwadzieścia sześć lat po swoich narodzinach, służąc we wspólnocie religijnej, którą pomógł stworzyć.
Kult i historia
Lokalna cześć wobec Eberharda rozpoczęła się krótko po jego śmierci. Około 1220 roku spisano biografię, prawdopodobnie w opactwie Eberbach, która opisywała jego życie jako święte i interpretowała jego śmiertelną chorobę jako duchową ekstazę. Dokument ten stanowi cenne źródło historyczne, dostarczając informacji o wczesnej historii Heidelbergu, lokalnych zamkach oraz cysterskach mniszkach nad Środkowym Renem.