Eadwold z Cerne był IX-wiecznym księciem z East Anglii, który później żył jako pustelnik. Urodzony około 835 roku, był synem Æthelwearda i uważany był za brata króla Edmunda. Po możliwej inwazji Wikingów przeniósł się na wzgórze w pobliżu Cerne w Dorset, aby prowadzić samotne życie. Relacje historyczne, w tym te autorstwa Wilhelma z Malmesbury, sugerują, że podczas czasu spędzonego jako pustelnik przestrzegał surowej diety składającej się z chleba i wody, dokonując przy tym różnych cudów.
Życie i śmierć
Po opuszczeniu ojczyzny Eadwold osiadł w pobliżu Cerne, gdzie żył jako pustelnik. Zmarł 29 sierpnia, około roku 900. Choć początkowo został pochowany w swojej celi, jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do klasztoru poświęconego świętemu Piotrowi. Jego życie zostało udokumentowane w kilku hagiografiach i pismach historycznych, w tym w dziełach Goscelina z Saint-Bertin.
Kult i dziedzictwo
Jako patron Cerne, jego sława przyczyniła się do znacznego bogactwa opactwa Cerne w XI wieku. Niektórzy badacze sugerują, że Gigant z Cerne Abbas mógł zostać zinterpretowany przez lokalnych mnichów w tamtej epoce jako przedstawienie Eadwolda. Zakłada się, że postać ta mogła pierwotnie przedstawiać Eadwolda kierującego ludzi w stronę opactwa.
