Dymitr Pawski był prawosławnym kapłanem i nowym męczennikiem, urodzonym w 1874 roku w Maksatichie. Jako syn duchownego studiował w Akademii Teologicznej w Kazaniu, zanim przyjął święcenia. Jego kariera kościelna obejmowała pełnienie funkcji kuratora szkół parafialnych w eparchii mińskiej i turowskiej, a także sprawowanie funkcji rektora i nauczyciela w Mińsku. Później służył jako proboszcz w Ostroszkickim Gorodoku oraz w Uljanowie. Został stracony w 1937 roku po fałszywych oskarżeniach o szpiegostwo.
Życie i służba
Po ukończeniu seminarium w 1899 roku, Pawski piastował kilka ważnych stanowisk kościelnych. Zarządzał szkołami parafialnymi i nauczał w seminarium teologicznym w Mińsku. W 1931 roku został aresztowany za sprzeciw wobec kolektywizacji, co doprowadziło do okresu uwięzienia w obozie pracy. Po przedwczesnym zwolnieniu wznowił służbę jako proboszcz w obwodzie twerskim.
Śmierć i kult
Pawski został ponownie aresztowany w lipcu 1937 roku pod sfabrykowanymi zarzutami szpiegostwa. Został stracony w sierpniu 1937 roku w nieujawnionym miejscu. Został pośmiertnie zrehabilitowany w 1989 roku. W 1999 roku Białoruska Eksarchia Patriarchatu Moskiewskiego kanonizowała go jako część Zgromadzenia Nowych Męczenników Eparchii Mińskiej. Jest czczony w Kościele Prawosławnym, a jego wspomnienie obchodzi się 15 października.