Dwight David Eisenhower (1890–1969) był 34. prezydentem Stanów Zjednoczonych, sprawującym urząd w latach 1953–1961. Przed wejściem do polityki odbył długą karierę wojskową, podczas której dowodził Alianckimi Siłami Ekspedycyjnymi w czasie II wojny światowej, w tym inwazją na Normandię w dniu D. Za służbę w armii Stanów Zjednoczonych otrzymał pięciogwiazdkowy stopień generała armii. Jako prezydent jego głównymi celami było powstrzymanie rozprzestrzeniania się komunizmu oraz ograniczenie deficytu budżetu federalnego.
Kariera wojskowa












Eisenhower ukończył United States Military Academy w West Point w 1915 roku. Podczas I wojny światowej jego prośba o służbę w Europie została odrzucona, zamiast tego dowodził oddziałem szkolącym załogi czołgów. W okresie międzywojennym pełnił funkcje sztabowe w Stanach Zjednoczonych i na Filipinach. Stopień generała brygady osiągnął tuż przed przystąpieniem Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej w 1941 roku. Następnie nadzorował alianckie inwazje na Afrykę Północną i Sycylię, a potem na Francję i Niemcy. Po zakończeniu wojny w Europie pełnił funkcję gubernatora wojskowego amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech.
Prezydentura












Eisenhower przystąpił do wyborów prezydenckich w 1952 roku jako kandydat Partii Republikańskiej i wygrał zarówno wybory w tym roku, jak i wybory w 1956 roku, miażdżąc w obu przypadkach Adlaia Stevensona II. Jego administracja zakończyła wojnę koreańską zawieszeniem broni, rozszerzyła system ubezpieczeń społecznych oraz zbudowała system autostrad międzystanowych. Po wystrzeleniu przez Związek Radziecki Sputnika w 1957 roku kierował utworzeniem NASA. W swoim pożegnalnym przemówieniu ostrzegł przed zagrożeniami płynącymi z kompleksu wojskowo-przemysłowego.
