Durand de Bredons był mnichem benedyktyńskim i wybitnym przywódcą religijnym w XI-wiecznej Francji. Pochodzący z Bredons w regionie Auvergnii, zyskał uznanie dzięki swojej działalności jako reformator kluniacki. Przed wstąpieniem na urząd biskupa sprawował funkcję opata w Moissac około 1048 roku. Od około 1058 roku aż do śmierci w 1071 roku piastował urząd biskupa Tuluzji.
Życie i kariera

Urodzony w Auvergnii, Durand wstąpił do zakonu benedyktynów i silnie zaangażował się w ruch reformy kluniackiej. Od 1048 roku pełnił funkcję opata opactwa w Moissac. Jego przywództwo w Moissac doprowadziło ostatecznie do mianowania go biskupem Tuluzji, urząd ten sprawował przez ponad dekadę aż do śmierci w maju 1071 roku.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej, Durand jest wspominany za swoją służbę monastyczną i biskupią. Jego obecność historyczna jest odnotowana w przedstawieniach artystycznych, takich jak jego wizerunek na kolumnie w opactwie w Moissac, który upamiętnia jego znaczącą rolę jako opata i reformatora.
