Dula Egipski był egipskim mnichem i męczennikiem cierpliwości (namiętnikiem), który żył między III a VI wiekiem. Znany ze swojego łagodnego i łagodnego usposobienia, przez dwadzieścia lat znosił drwiny i nękanie ze strony współbraci zakonnych po swoim tonsurze. W tradycji prawosławnej jest uznawany za świętego ze względu na swoją niezwykłą cierpliwość i odmowę obrony przed fałszywymi oskarżeniami, wybierając ostatecznie przyjęcie cierpienia zamiast kwestionowania niesprawiedliwych wyroków wydanych na jego temat.
Życie i męczeństwo

Po niesłusznym oskarżeniu o kradzież naczyń kościelnych, Dula został poddany intensytywnemu przesłuchaniu i torturom. Mimo swojej niewinności, zachował pokorną postawę, a nawet wyznawał grzechy, aby uspokoić oskarżycieli. Władze prawne ostatecznie skazały go na odcięcie obu dłoni. Dopiero po tej brutalnej karze prawdziwy złodziej przyznał się do winy. Dula przyjął ten wynik z wdzięcznością za szansę na niewinne cierpienie, umierając trzy dni później podczas modlitwy w swojej celi.
Kult
W Kościele prawosławnym czczony jest jako święty podziwiany (pobożny). Jego pamięć obchodzi się 15 czerwca (28 czerwca) oraz 19 stycznia (1 lutego), przy czym ta druga data jest częścią wspomnienia zgromadzenia wszystkich świętych, którzy jaśleli w ziemi egipskiej.
