Dotto był żyjącym w VI wieku opatem z Wysp Orkadejskich. Przewodził wspólnocie monastycznej, która ostatecznie przyjęła jego imię. Wspólnota religijna ta znajdowała się na wyspie, na której znajdowały się również różne kościoły i klasztory pod duchowym przewodnictwem świętego Brendana. Według tradycji Dotto dożył bardzo zaawansowanego wieku i, zbliżając się do śmierci, miał przywoływać słowa psalmisty Dawida dotyczące radości z wejścia do domu Pańskiego.
Życie i przewodnictwo
Jako opat na Wyspach Orkadejskich, Dotto przewodniczył wspólnocie monastycznej, która później została utożsamiana z jego własnym imieniem. Jego życie religijne było powiązane z szerszym krajobrazem duchowym wysp, który obejmował inne święte miejsca nadzorowane przez świętego Brendana. Odnotowano, że przed śmiercią osiągnął znaczący wiek.
Kult
Kościół katolicki uznaje Dotto za świętego. Jego pamięć jest zachowana poprzez konkretne święto obchodzone corocznie 9 kwietnia. Jego dziedzictwo pozostaje związane z tradycjami monastycznymi Wysp Orkadejskich oraz historycznymi strukturami religijnymi, którymi niegdyś kierował.