Doroteusz Proios był greckim teologiem, matematykiem i pedagogiem, który żył w latach 1765–1821. Urodzony na wyspie Chios, studiował filozofię i fizykę na uniwersytetach we Florencji, Pizie i Paryżu. Później zajmował ważne stanowiska akademickie i kościelne, w tym pełnił funkcję naczelnego nauczyciela Wielkiej Szkoły Narodowej w Konstantynopolu. W trakcie swojej kariery wniósł znaczący wkład w różne dyscypliny naukowe i matematyczne, pełniąc ostatecznie funkcję metropolity Filadelfii, a później Adrianopola.
Kariera akademicka

Po nauczaniu na Chios, Proios pracował w Konstantynopolu i Bukareszcie. W latach 1804–1807 kierował Patriarchalną Szkołą w Xirokrini, gdzie wprowadził nowoczesne metody nauczania i powiększył liczbę uczniów. Zarządzał biblioteką szkoły i organizował materiały dydaktyczne do takich przedmiotów jak chemia i geografia. Do jego dorobku naukowego należało liczne podręczniki obejmujące arytmetykę, geometrię, logikę i algebrę, a także tłumaczenia twierdzeń Archimedesa.
Życie kościelne
Po zakończeniu działalności pedagogicznej, Proios został wybrany metropolitą Filadelfii. W 1813 roku Patriarchat Ekumeniczny przeniósł go do diecezji adrianopolskiej, gdzie zreorganizował lokalne gimnazjum. Zmarł w Konstantynopolu po tym, jak został uwięziony przez władze osmańskie, które zatrzymały kilku wysokich rangą kapłanów jako zakładników podczas rewolucji wołoskiej.
