Dorotea de Chopitea była urodzoną w Chile filantropką i działaczką społeczną, która w XIX wieku mieszkała w Barcelonie. Urodzona w Santiago w 1816 roku, przeprowadziła się do Hiszpanii po zmianach politycznych w Chile. Poświęciła swoje życie niesieniu pomocy wykluczonym warstwom społecznym poprzez zakładanie licznych instytucji charytatywnych. Jej ogromny wkład społeczny przyniósł jej reputację głównej patronki Barcelony. W 1983 roku papież Jan Paweł II uznał jej świętość, ogłaszając ją Venerabilis (czcigodną).
Praca społeczna

Dążąc do poprawy warunków życia ubogich, założyła około 30 fundacji. Jej działalność obejmowała tworzenie szpitali, szkół i rezydencji wspierających pracujące rodziny oraz osoby potrzebujące. W Katalonii założyła piętnaście szkół, cztery szpitale oraz kilka innych instytucji. Wspierała również zakon salezanów i zapewniała znaczne fundusze na ośrodki edukacyjne zarówno w Hiszpanii, jak i w Chile.
Kult

Po jej śmierci w 1891 roku jej życie zostało opisane przez kilku biografów. Kongregacja salezanów rozpoczęła proces jej beatyfikacji w 1927 roku. Po zatwierdzeniu jej pism duchowych przez teologów w 1952 roku, została ogłoszona czcigodną przez papieża. Jej szczątki spoczywają obecnie w Sanktuarium Maryi, Pomocy Chrześcijan, instytucji, której założeniu pomogła.
