Donizetti Tavares de Lima był brazylijskim księdzem katolickim urodzonym w 1882 roku, który większość swojej posługi poświęcił służeniu mieszkańcom Tambaú. Święcony w 1908 roku, był znany ze swojego głębokiego oddania ubogim oraz z założenia sanatorium dla osób starszych i opuszczonych. Przez całe życie był często łączony z doniesieniami o cudach i zjawiskach nadprzyrodzonych, co przyniosło mu uznanie za cudotwórcę. Żył w niezwykle skromny, ascetyczny sposób, oddając wszystkie swoje zasoby potrzebującym aż do śmierci w 1961 roku.
Życie i posługa

Po studiach muzycznych i teologicznych został święcony w 1908 roku. Służył w różnych parafiach, z których najważniejszą był kościół św. Antoniego w Tambaú. Był głośnym orędownikiem ubogich, co niekiedy narażało go na krytykę ze strony bogatych. Aby wspierać osoby potrzebujące, założył sanatorium dla starszych. Żył w wielkiej surowości, często śpiąc na drewnianej desce i przekazując wszystkie dary od parafian potrzebującym.
Cuda i posłuszeństwo
Począwszy od lat 20. XX wieku, liczne relacje o uzdrowieniach i cudach przypisywano jemu. W 1955 roku, w odpowiedzi na obawy lokalnego biskupa dotyczące intensywnej pobożności związanej z tymi wydarzeniami, z posłuszeństwem zaprzestał publicznych wzmianek o cudach, aby skupić się na standardowych obowiązkach parafialnych. Mimo to, wśród wiernych wciąż krążyły relacje o jego niezwykłych zdolnościach, w tym o przypadkach lewitacji.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej. W wyniku procesu rozpoczętego w 1991 roku, został ogłoszony błogosławionym przez papieża Franciszka w 2017 roku (jako Venerabilis). Po uznaniu cudu przypisywanego jego wstawiennictwu, został beatyfikowany w 2019 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 16 czerwca.
