Domninus z Fidentii był chrześcijańskim męczennikiem z III wieku z włoskiego regionu Parma. Według tradycji pełnił funkcję podczaszego i strażnika królewskiej korony cesarza Maksymiana. Po przejściu na chrześcijaństwo ściągnął na siebie gniew cesarza i był ścigany przez cesarskich żołnierzy. Ostatecznie został schwytany i ścięty w 304 roku n.e. nad rzeką Stirone, pod Fidentią.
Życie i męczeństwo
Legendy głoszą, że podczas ucieczki przed siłami cesarskimi, Domninus przejeżdżał przez Piacenzę, niosąc krzyż. Po egzekucji miał podnieść własną odciętą głowę i zanieść ją w miejsce, w którym ostatecznie miała powstać katedra w Fidentii. Jego życie i śmierć zostały odnotowane w Martyrologium Hieronimowym, choć inne historyczne martyrologia nie wspominają o nim.
Kult i dziedzictwo
Jego relikwie znajdują się w katedrze w Fidentii, mieście znanym dawniej jako Borgo San Donnino. W tym miejscu znajduje się rzeźbiony fryz przedstawiający jego życie, przypisywany szkole Benedetto Antelamiego. Historycznie był popularną postacią w północnych Włoszech i był wzywany jako protektor przeciwko wściekliźnie. W sztuce religijnej często przedstawiany jest w stroju wojskowym z palmą w dłoni.